Examens zijn als PMS

Eén tekst geschreven, nog drie te gaan. U kijkt fronsend, ik zie het van hier. Ziet u, ik heb overovermorgen het allerstomste examen ooit. Ik heb acht vragen gekregen, de ene al vager dan de andere maar allemaal met ergens in de verte het gemeenschappelijk thema 'internationaal milieurecht'. Ik moet er daarvan op woensdag vier naar keuze beantwoorden. Vorige jaren was het examen openboek, vanaf dit jaar niet meer. Niet alleen moet ik dus vier opstelletjes voorbereiden, ik moet ze bovendien ook nog vanbuiten leren en hersenloos neerpennen op het examen. Het is moeilijk in te schatten hoe lang ik ze moet maken. Mijn schrijfsnelheid zal aan het einde van die stompzinnige schrijfmarathon ongetwijfeld lager liggen dan in het begin, over het ene onderwerp valt al meer te zeveren dan over het andere. Soit, talrijke variabelen, miserie troef. De reeds afgewerkte tekst is tweeënhalve getypte bladzijden lang, ik betwijfel of ik dat ooit opgeschreven krijg binnen de tijdslimiet. Ik behou mij het recht voor om mijn volgende tekst korter te maken, hij zal het wel niet doorhebben. Over het feit dat ik er niet op vertrouw dat de prof dezelfde vragen zal stellen als aangekondigd, zullen we het maar niet hebben, het is zo al erg genoeg.

Al mijn getyp ging vandaag gepaard met luisteren naar De Afrekening* een dag na de feiten en Youtube-filmpjes van Intergalactic Lovers.

after hours of motionless dancing to the sound of heavy rain - I tell myself to pick up the pieces and go movin' on up again

De Maleisiër en ik zijn alleen thuis en we hebben gisteren een aanvaring gehad. Meneer moest weer douchen om middernacht, zijn fout. Ik naar de douche en geroepen "Dude, it's midnight!". Op zich niets mis mee, iedereen die een horloge kan lezen had hem dat kunnen zeggen. Maar ik geef toe, ik bedoelde het op een boze manier.

Vandaag in een van mijn wandelingen naar de ijskast excuseerde hij zich voor zijn nachtelijke escapades. Ik heb mijn schouders opgehaald en ben terug naar mijn kamer gegaan. Ik vind: als je een papier op de deur van de douche straal negeert in plaats van het te lezen, dan ben je ofwel een mongool ofwel een pestkop. In geen van beide gevallen brengen excuses zoden aan de dijk. Eens een mongool, altijd een mongool, niets aan te doen. Idem voor pestkoppen.**
Daarbij, mijn zenuwuiteinden worden dezer dagen al genoeg op de proef gesteld door het schrijven van opstellen, ik heb mijn nachtrust nodig. Ik reageer mij liever af op een random Maleisiër die ik nooit van mijn leven nog ga zien dan op iemand anders, pakweg mezelf.
Examens zijn als PMS, een excuus voor gratuit verbaal en fysiek geweld wanneer het mij uitkomt, de rechtvaardiging voor de bitch in mij. Examens zijn als PMS, maar dan een hele maand in plaats van een week. Is dat even balen voor de Maleisiërs op deze wereld.

Na de valse excuses plande ik mijn tripjes naar de keuken zodanig dat ik hem niet meer moest tegenkomen. Ik wil liever niet moeten blaffen.

[run run run as fast as you can - 'cause I've killed before and I'll do it again]

Wist u dat oploscappuccino tegenwoordig een bijgevoegd potje cacaopoeder heeft? Voor ik het goed en wel besefte, had ik het bijna helemaal leeggeschud boven het melkschuim. Oooohmmm, het zicht van cacaopoeder dat in melkschuim trekt... En de klank van verschrompelend schuim! Rice Krispies overgieten met melk... Een koude hand die mijn ruggenwervels afloopt... Rrrrrr.

I let it just drip drip drip on me - I let it just soak right through

In de ijskast vond ik een peer die zodanig rijp was dat ze naar perenlikeur smaakte.*** Dat kan nog van pas komen tijdens het schrijven van mijn opstellen, me dunkt.

Dit gezegd zijnde moet ik dringend de link tussen mensenrechten en internationaal milieurecht gaan doorgronden in de vorm van een tachtig bladzijden lang document geschreven door de prof zelf.**** We gaan dat hier ne keer samenvatten, zie!

woohoo, it will get better, that's what I told you from start  - woohoo, things will get clearer, that's what the weather guy said last night

Aantal nachten slapen tot laatste examen: 3.

Aantal nachten slapen tot gedaan met examens: 3.

Aantal nachten slapen tot thuis: 38.

* Wat is dat met al die voze heavy metal rock toestanden, zeg? Triggerfinger, BlackKotsRevelation, Diabolo Boulevard, Foo Fighters. Alsof iemand in de wereld ooit nood heeft aan dat soort lawaai. Los daarvan: zoveel mooie (rustige) Belgische muziek, ik ben echt fier op ons!
** Gepest worden doet na al die jaren nog steeds een klein beetje pijn daar vanbinnen waar mijn hartje woont, maar nu ben ik gewapend met een harnas vol sarcasme. Zolang ze me niet horen huilen 's nachts in mijn bed, ben ik safe...

*** De textuur was daarentegen volledig intact. Krokant en sappig. Ik ga een likeurperenboom kopen en die in mijn tuin planten.

**** De meeste teksten in de stapel papier die we in onze handen gestoken kregen zijn van zijn eigen hand. Wat een narcist.

Examendagen (1)

Het waren voor de verandering geen ronkende motoren aan de buitenkant van mijn slecht geïsoleerde ramen die me wakker schudden uit een ondiepe slaap, het was de gedachte dat Bart De Wever en zijn troepen actie hadden ondernomen en van de ene dag op de andere de macht over België hadden opgeëist.* Net wakkere Domi heeft het soms moeilijk met het onderscheid tussen feit en fictie, laat staan wanneer het fictie is die evengoed feit zou kunnen zijn.
Brent, die gewoonlijk pas post meridiem uit zijn grot komt gekropen, was verrassend vroeg uit de veren. Blijkt dat een namiddaglijk examen zijn bioritme had verstoord. Hij had koffie gezet en daar was ik hem dankbaar om. Het volgende dat ik mij herinner is blootvoets in de keuken staan in mijn versleten pyjama, wezenloos voor me uitstarend met een kop zwart goud in mijn handen.** Flatgenoten liepen langs en rond me (de Aziaat heeft het na een semester nog steeds zichtbaar lastig met mijn halfaangeklede verschijning) maar ik staarde lustig verder en was het bewegingsloos centrum waarrond hun wereld draaide, als het ware. En ik die dacht dat ik heel misschien tot ochtendtype was geëvolueerd dit semester. Al zit mijn laatavondlijke studie op voze technomuziek gisteren er misschien ook voor iets tussen.

Toen moest ik wakker worden, want er wachtte een examen op mij in een kelder van de bibliotheek. Ik was maar net op tijd, en ik was nochtans anderhalf uur op voorhand opgestaan. Ik zeg het u, wakker worden is een tijdrovend proces.

Ik ben altijd blij als een examen voorbij is. Het studeren totdaaraantoe, maar wanneer ik mij oog in oog met twintig bladzijden wit papier bevind, zinkt me de moed in de schoenen. Ik wenste dat er een manier bestond om de informatie in mijn hoofd wifi*** te downloaden naar een verbetermachine, die dan controleert of de antwoorden allemaal in mijn hoofd zitten en bevestigend/ontkennend biept zonder dat ik mij tegen de klok een polsblessure moet schrijven. Meer dan aan leerstof denk ik tijdens het afleggen van examens aan hoe hard ik dat allemaal niet wil opschrijven en grmbl.

Toen was ook dat afgelopen -de inspiratie was er op het juiste moment, ik heb zinvolle argumenten gegeven pro het opstellen van een Aziatisch mensenrechtenverdrag (er is er momenteel geen) waarvan ik niet wist dat ik ze in mij had- en vond ik dat ik een opkikker verdiend had. De hipster in mij wou een boek lezen in een etablissement met hoge lederen zetels en koffie drinken, mijn maag zei dat het genoeg was geweest. We gooiden het op een akkoordje, mijn maag en ik, en bestelden chocoladetaart. Op mijn bord bleek dat een hoek van de spie chocoladetaart ontbrak, ik keek in de vitrine en jawel, mijn hoek lag nog op de taartschotel. Kijk, dat is dus géén waar voor mijn geld, het zit hem in de details en ik let op de details, al kan mijn hoek op de totaliteit van het stuk taart amper als detail worden afgedaan. Desalniettemin: lekkere taart, goed boek.

Kent u het gevoel dat u iets niet zou mogen doen en het toch doen? Na mijn taart ging ik de boekhandel binnen. Nooit doen, een boekhandel binnengaan, die winkels zijn gebouwd om je boeken te doen kopen die je niet nodig hebt. Onzin, boeken zijn altijd nuttig. Engeltje en Duiveltje vochten elk vanop hun schouder het eeuwenoude gevecht van geld tegen boekenwijsheid, ik liet mijn ogen over de planken dwalen. De keuze was er nooit écht een tussen het fancy Indisch kookboek in promotie en Will Grayson Will Grayson eens ik die laatste zag staan zo eenzaam en alleen en smekend om gekocht te worden. Ik heb weinig ambitie in de Indische keuken en John Green is een fantastisch schrijver die in België in geen enkele boekhandel te vinden is. Al is Ian McEwan beter, maar die was me te duur. Achter de kassa van de boekhandel stond een meisje met fluoroze haar. Ik vroeg me af of ik mij ook een gek kapsel zou moeten aanmeten als ik ooit in een boekhandel wou werken. Mensen in boekhandels hebben vaak gekke kapsels.

(wordt vervolgd)

(al is het vooralsnog onduidelijk of het überhaupt ergens heengaat)

Aantal nachten slapen tot tweede examen: -1.
Aantal nachten slapen tot derde examen: 6.

Aantal nachten slapen tot gedaan met examens: 6.

* Voor de peis en vree zal ik misschien geen uitspraken doen over of dit goed of slecht is. Het zou de status quo doorbreken, zoveel is wel duidelijk. Hé, ik lig wakker van dit soort dingen!

** Ik geloof niet in koffie. Ik vind het lekker, maar ik geloof er niet in.

*** Wifi is in mijn wereld gewoon een synoniem voor draadloos. Gebruik in een zin: een gsm is een telefoon, maar dan, juist ja, wifi.